ΑΓΩΓΗ ΤΟΥΑΛΕΤΑΣ

Η απόκτηση του ελέγχου των σφιγκτήρων είναι στενά δεμένη και συμπίπτει χρονικά με την απόκτηση της αυτονομίας. Είναι ένας χώρος όπου το παιδί νοιώθει ότι μπορεί να κάνει τις δικές του επιλογές. Οι γονείς από την πλευρά τους συνήθως επείγονται να δουν το παιδί τους καθαρό, κάτι που συχνά αποτελεί προϋπόθεση για να γίνει δεκτό στον παιδικό σταθμό.

Μετά την ηλικία των 2-2,5 ετών συνήθως μπορεί να ελέγξει νευρολογικά τα αντανακλαστικά και τους σφιγκτήρες. Θα πρέπει όμως ταυτόχρονα να έχει αποκτήσει τις απαιτούμενες κινητικές, γνωστικές και κοινωνικές δεξιότητες, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στην όλη διαδικασία. Επιπλέον, θα πρέπει να θέλει να μοιάσει στους γονείς του, τουλάχιστον ως προς αυτές τις συνήθειες και να τους ευχαριστήσει, παρότι σε αυτήν την ηλικία τα παιδιά συνηθίζουν να εναντιώνονται στους γονείς τους.

Συμπερασματικά, ο έλεγχος των σφιγκτήρων προϋποθέτει:

ü  Νευρολογική ωρίμανση.

ü  Αναπτυξιακή ωρίμανση.

ü  Ανάγκη αυτονόμησης.

ü  Επιθυμία ανταπόκρισης στις προσδοκίες των γονέων.

Η μετάβαση από την πάνα στην τουαλέτα είναι μια διαδικασία δύσκολη, τόσο για το παιδί όσο και για τους γονείς και σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τη σχέση τους. Αν η σχέση γονέων παιδιού είναι θετική, το παιδί εύκολα θα συνδυάσει τη δική του επιθυμία για αυτονομία με την επιθυμία των γονέων του να μην «βρέχεται» και να μην «λερώνεται». Αλλιώς, η όλη διαδικασία θα καταλήξει σε έναν αγώνα επίδειξης δύναμης ανάμεσα στους γονείς και το παιδί.

Ο παιδίατρος βοηθά τους γονείς να κατανοήσουν ότι:

Ø  Ο έλεγχος των σφιγκτήρων πρέπει να είναι επιθυμία και επίτευγμα του παιδιού και όχι των γονέων του.

Ø  Πρόκειται για μια φυσιολογική διαδικασία και όχι εστία διαμάχης με το παιδί.

Ο έλεγχος των σφιγκτήρων και η αναπτυξιακή ετοιμότητα έρχονται συνήθως μετά τα δεύτερα γενέθλια. Μην βιάζεστε.

Για να μπορέσει το παιδί σας να αρχίσει την εκπαίδευση για τουαλέτα, θα πρέπει να έχει αποκτήσει κάποιες δεξιότητες όπως:

ü  Να μπορεί να τρέχει, να σκαρφαλώνει, να ανεβαίνει ένα σκαλάκι, να κατεβάζει το παντελόνι ή το εσώρουχό του, να εκτελεί δύο εντολές μαζί, να χρησιμοποιεί μικρές φράσεις από δύο λέξεις μαζί, να μπορεί να καθίσει 3–5 λεπτά σε μια θέση, να θέλει να το αλλάζουν όταν λερώνεται και επιπλέον να θέλει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες σας και να σας ευχαριστήσει.

ü  Να θέλει να χαίρεται την αυτονομία του και τη διαχείριση της καθημερινότητάς του.

ü  Να θέλει να μοιάσει σε σας, ως προς αυτές τις συνήθειες τουλάχιστον.

Σε αυτή την αναπτυξιακή στιγμή, η οποία έρχεται γύρω στα 2-2,5 χρόνια, το παιδί σας μπορεί νευρολογικά να ελέγξει τα αντανακλαστικά και τους σφιγκτήρες, τόσο της κύστης όσο και του εντέρου του.

Επιπρόσθετα όμως, εκτός από όλα αυτά που αποδεικνύουν την ετοιμότητά του, πρέπει να μην συμβαίνουν αλλαγές ή σημαντικά γεγονότα στη ζωή του ή τη ζωή της οικογένειάς του. Καλύτερα να αναβάλλετε τις διαδικασίες αγωγής στην τουαλέτα:

Ø  Εάν για κάποιο λόγο υπάρχει άγχος ή θλίψη στην οικογένεια.

Ø  Εάν γεννήθηκε το νέο σας μωρό.

Ø  Εάν ξεκινάει παιδικό σταθμό.

Ø  Εάν πρόσφατα πέρασε κάποια σοβαρή αρρώστια. 

Ø  Σε αλλαγή σπιτιού ή δωματίου ή ακόμα και κρεβατιού.

Ø  Σε αποχωρισμούς, ταξίδια.

Επίσης, αν σκέφτεστε να «κόψετε» την πιπίλα, το μπουκάλι ή τα υπολείμματα θηλασμού θα πρέπει να δείξετε υπομονή. Ένα-ένα !!!

Πως θα του μάθετε να χρησιμοποιεί το δοχείο ή την τουαλέτα;

Η διάρκεια της προσπάθειας για την εκπαίδευση της ημέρας είναι γύρω στους 3 μήνες, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο.

Η προσπάθεια για τη νύχτα καλό είναι να γίνει 3–6 μήνες αργότερα. Οι μήνες χωρίς κρύο διευκολύνουν την όλη διαδικασία.

Όταν λοιπόν κρίνετε, με βάση τα προηγούμενα, ότι είναι η κατάλληλη στιγμή, έχετε υπομονή και ακολουθήστε τα εξής βήματα:

·         Συζητήστε το μαζί του. Μπορείτε να του πείτε ότι τώρα που μεγάλωσε μπορεί να βγάλει τις πάνες, όπως τα μεγαλύτερα παιδιά που ξέρει, και να χρησιμοποιεί τουαλέτα όπως εσείς.

·         Δείξτε του πώς εσείς πηγαίνετε στην τουαλέτα. Είναι καλύτερο αυτό να το κάνει ο γονέας με παιδιά του ίδιου φύλου και είναι καλύτερα να έχει αρχίσει να θέλει να σας μοιάσει.

·         Αγοράστε μαζί με το παιδί σας το δοχείο του (γιο- γιό) ώστε να του αρέσει. Το δοχείο καταρχήν μπορεί να βρίσκεται στο δωμάτιό του, στο σαλόνι ή στην τουαλέτα.

·         Αν αρνηθεί, σεβαστείτε το. Αποσύρετε το δοχείο και δοκιμάστε μετά από 1-2 μήνες.

·         Μερικά παιδιά δεν θέλουν το δοχείο και προτιμάνε τη λεκάνη. Στην περίπτωση αυτή αγοράστε ένα ειδικό στεφάνι, ώστε να μικραίνει η διάμετρος και ένα ειδικό σκαλοπατάκι ώστε να πατάει τα πόδια του.

·         Ενισχύστε το να κάθεται με τα ρούχα του για ένα μικρό διάστημα χωρίς πίεση. 

·         Στη συνέχεια, ενθαρρύνετέ το να χρησιμοποιεί το δοχείο χωρίς ρούχα. Δείξτε του πώς να κρατάει τα πόδια του λυγισμένα προς την κοιλιά του και όχι τεντωμένα. Αυτό βοηθάει πολύ το άδειασμα τόσο της κύστης όσο και του εντέρου.

·         Επιβραβεύστε το όταν έχετε αποτέλεσμα, αλλά μην περιμένετε αποτελέσματα από την αρχή.

·         Αγοράστε μερικά εσώρουχα σαν του μπαμπά ή σαν της μαμάς, ανάλογα με το φύλο. Αυτό θα σας βοηθήσει πολύ γιατί θα το κάνει να χαρεί για το μεγάλωμά του που θα το βοηθήσει να σας μοιάσει.

·         Βγάλτε τις πάνες την ημέρα και βάλτε του τα καινούρια του εσώρουχα. Θα πρέπει να του θυμίζετε να επισκέπτεται την τουαλέτα σε τακτά διαστήματα. Προτρέψτε το με ευχάριστο και συμπαθητικό τρόπο. Πείτε του: «έλα, να βγάλουμε τα ρούχα». Βοηθείστε το στην αρχή και μείνετε μαζί του όση ώρα θέλει ή χρειάζεται.

·         Το πιθανότερο είναι τις πρώτες μέρες να ξεχνιέται. Δεν πειράζει.

·         Επιβραβεύστε την «επιτυχία» και μην αποδοκιμάζετε την «αποτυχία». Εκφράσεις που σας μοιάζουν συμπαθητικές και υποστηρικτικές όπως: «την άλλη φορά θα τα καταφέρεις» καμιά φορά λειτουργούν αποδοκιμαστικά. Χαλαρώστε πραγματικά και πείτε του: Δεν πειράζει.

·         Η ιεροτελεστία του αδειάσματος στη λεκάνη πρέπει να γίνει με τη σύμφωνη γνώμη του παιδιού. Τα «τσίσια και τα κακά» είναι κάτι δικό του και θέλει να ξέρει τι θα γίνουν και που πηγαίνουν. Ρωτήστε το, «Τι λες, να τα αδειάσουμε; Να τραβήξουμε το νερό;»

·         Πρέπει να είστε έτοιμοι να απαντήσετε στην ερώτηση «που πηγαίνουν;», ιδίως για «τα κακά». Μια απάντηση όπως «σε μια μακρινή θάλασσα» είναι αληθινή, αθώα και δεν φοβίζει τα παιδιά.

·         Μην υπερβάλλετε σε έκφραση αηδίας για την όψη ή τη μυρωδιά των κενώσεων. Θυμηθείτε: είναι κάτι δικό τους και το συμπαθούν. Επίσης, δεν είναι καλό να εξελιχθεί προς το είδος του παιδιού που σιχαίνεται τα πάντα.

·         Εξηγήστε του ότι τα «τσίσια» είναι το νερό που πίνουμε και τα «κακά» τα φαγητά που το σώμα μας δεν τα χρειάζεται. Βοηθάει να τα αποχωριστούν.

·         Μην στερήσετε τίποτε από το παιδί σας επειδή δεν μπορεί ή δεν θέλει να χρησιμοποιήσει το δοχείο ή τη λεκάνη. Διατηρείστε το χαμόγελο και το γλυκό σας ύφος απέναντί του. Τιμωρίες ή αποδοκιμασίες δεν έχουν καμία θέση.

Πώς βγαίνει η βραδινή πάνα;

Θα χρειαστεί να περάσει λίγος χρόνος μέχρι να προσπαθήσετε να βγάλετε τη βραδινή πάνα.

Αν το παιδί σας συνηθίζει να μένει κάποιες νύχτες στεγνό ως το πρωί, αυτό σημαίνει ότι είναι έτοιμο.

·         Πρέπει να φροντίζετε κάθε βράδυ να πηγαίνει στην τουαλέτα πριν πάει για ύπνο.

·         Στρώστε το κρεβάτι με αδιάβροχο ύφασμα κάτω από το σεντόνι, ώστε να μην στενοχωριέστε για τις απώλειες και οπλιστείτε με υπομονή. Τις πιο πολλές φορές όλα πάνε καλά.

Αρκετές φορές όμως η διαδικασία αργεί. Πολλά παιδιά –ιδίως αγόρια– αργούν πολύ να ελέγξουν τη βραδινή ούρηση.

·         Πέστε του ότι δεν είναι πρόβλημα και ότι αυτό συμβαίνει σε πολλά παιδιά.

·         Μη σχολιάζετε αρνητικά τις βρεγμένες νύχτες και μην υπερβάλλετε θετικά για τις στεγνές. 

·         Μη συγκρίνετε με άλλα παιδιά. Είναι ο ασφαλής τρόπος για να αργήσει να ελέγξει το νυχτερινό βρέξιμο.

·         Μην ξαναγυρίσετε στις πάνες για κανένα λόγο.

·         Στη χειρότερη περίπτωση, δοκιμάστε πριν πάτε εσείς για ύπνο να το σηκώσετε και να το βάλετε να ουρήσει.

·         Να είστε σίγουροι ότι δεν θα πάθει τίποτα αν μείνει τη νύχτα βρεγμένο.

·         Βοηθείστε τα πράγματα με πρακτικότητα. Εύκολα ρούχα, «έξυπνο» στρώσιμο του κρεβατιού με διπλό σεντόνι ώστε να μην παιδεύεστε όλοι μαζί στο άλλαγμα.

·         Το να το ξυπνάτε ή να ανάβετε τα φώτα για να το αλλάξετε δεν βοηθάει. Εξάλλου μέσα στη νύχτα και με την κούραση που έχετε, συχνά το ύφος σας ή η ένταση στην κίνηση του σώματός σας μπορεί να είναι πολύ αρνητικά απέναντι σε ένα παιδί που είναι έτοιμο να προσβληθεί.

Θυμηθείτε: ένα σημαντικό ποσοστό παιδιών –ιδίως αγόρια– στην ηλικία των 5 ή 6 χρόνων βρέχονται ακόμη χωρίς να υπάρχει κάτι παθολογικό.

Συζητείστε με τον παιδίατρο σας ό,τι σας προβληματίζει.

Πώς γίνεται ο έλεγχος των κενώσεων;

Τα παιδιά αυτής της ηλικίας, εξαιτίας τόσο νοητικών όσο και συναισθηματικών χαρακτηριστικών, δεν θέλουν να αφήσουν τα «κακά» τους να βγουν. Μερικές φορές σφίγγονται αντίστροφα ή κάθονται σε τέτοιες θέσεις ώστε να παρεμποδίζουν την αφόδευση. Πολλές φορές, ενώ έχουν μάθει να χρησιμοποιούν το δοχείο ή τη λεκάνη για την ούρηση, περιμένουν τη μεσημεριανή πάνα για να αδειάσουν το έντερό τους.

·         Υπάρχουν παιδιά που κρατούν τα κακά τους για μέρες και αποκτούν μεγάλη δυσκοιλιότητα. Τα κόπρανα σκληραίνουν και μεγαλώνουν, με αποτέλεσμα η αφόδευση να είναι συχνά πολύ επώδυνη. Αυτή η επώδυνη εμπειρία αναστέλλει τη διάθεση για αφόδευση και ένας φαύλος κύκλος εγκαθίσταται.

·         Εξηγείστε στο παιδί σας ότι τα κακά είναι τροφές που φάγαμε και το σώμα μας δεν τις χρειάζεται. Δεν είναι μέρος του σώματός μας. Βοηθάει να τα αποχωριστούν.

·         Μην σας νοιάζει αν θέλει πάνα για να κάνει τα κακά του για λίγο καιρό.

·         Υποστηρίξτε το να μοιάζει στη μαμά ή τον μπαμπά του με κάθε τρόπο. 

·        Φροντίστε με τη διατροφή του να έχει μαλακή κένωση. Πολλά υγρά, φρούτα και ιδιαίτερα δαμάσκηνα και ακτινίδια, λαχανικά, μαύρο ψωμί και τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες αντί για ρύζι και μακαρόνια. Χρησιμοποιείστε την ευρηματικότητά σας. Δαμάσκηνα σε φρουτόκρεμα, γιαούρτι με δαμασκηνόζουμο, κολοκύθι τριμμένο ή νιφάδες δημητριακών ολικής αλέσεως στα μπιφτέκια, πλιγούρι ή κουάκερ στη σούπα, στα γεμιστά και στα γιουβαρλάκια είναι μερικές ιδέες.

·         Μην λέτε «Φάε αυτό για να μαλακώσουν τα κακά σου». Είναι λόγος για να μην το φάει.

·         Μην αγχώνεστε, μην επιμένετε. Μην το κάνετε θέμα. Είναι μια φυσιολογική διαδικασία που πρέπει να γίνει χωρίς πολλά φορτία. Δύο μήνες μπρος-πίσω δεν κάνουν διαφορά.

·         Δείξτε συμπάθεια και κατανόηση χωρίς υπερβολή. Πρόκειται για κάτι παροδικό.

Πηγές

Ι. Brazelton (1962) Pediatrics 29:121-8

ΙΙ. Choby (2008) Am Fam Physician 78(9): 1059-64

ΙΙΙ. Stadtler (1999) Pediatrics 103:1359-68 

IV. Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού

Περί φιμώσεως...

Γιατρέ το παιδάκι μου είναι 4 ετών και το πουλάκι του είναι ακόμα κλειστό. Πότε να σας το φέρω να το ανοίξετε;

Απάντηση:

Τα προηγούμενα χρόνια, πολλοί το κάνουν ακόμα και σήμερα (κακώς), "ανοίγαμε" τα πουλάκια των αγοριών γύρω στα 2-3 έτη. Αυτό όμως είχε σαν αποτέλεσμα τα πουλάκια αυτά συνήθων να "κλείνουν" χειρότερα προκαλώντας δευτεροπαθή φίμωση (ουλώδη ιστό).

Οι νέες οδηγίες είναι ξεκάθαρες. Αν δεν πρόκειται για δευτεροπαθή (παθολογική) φίμωση (η οποία θέλει παρέμβαση ενωρίς), αφήστε τη φύση να λειτουργήσει. Η φυσιολογική βαλανοποσθική σύμφυση λύεται αυτόματα περί την εφηβεία με τη βοήθεια των στύσεων και του ίδιου του αγοριού με την καθοδήγηση του πατέρα και του παιδιάτρου.

Η συσσώρευση σμήγματος κάτω από την ακροποσθία (πετσάκι) ή ο σχηματισμός μπαλονιού κατά την ούρηση δεν χρήζουν παρέμβασης πριν την αυτόματη λύση, εκτός αν υπάρχουν επεισόδια βαλανοποσθίτιδας ή υποτροπιαζουσών ουρολοιμώξεων.

Πότε πρέπει να παρέμβω;

Αν ο παιδίατρος σας σας διαβεβαιώσει ότι δεν πρόκειται για κάποια παθολογική κατάσταση, τότε η φύση στην πλειονότητα των περιπτώσεων θα δώσει λύση.

Η έλξη της ακροποσθίας προς τα πίσω αυξάνεται με με την ηλικία με πλήρη αποκάλυψη στο:

-10% των αγοριών ηλικίας 1 έτους

-50% των αγοριών ηλικίας 10 ετών

-99% των αγοριών ηλικίας 17 ετών

Ασφάλεια στο δρόμο...

Μην ξεχνάτε το καθισματάκι αυτοκινήτου γονείς!!!

Μπορεί κάποτε να μην δενόμασταν καν στο πίσω κάθισμα, άλλα πλέον γνωρίζουμε ότι ο πίσω επιβάτης κινδυνεύει περισσότερο. Δεδομένου ότι η πρώτη αιτία θανάτου στα παιδιά είναι τα ατυχήματα, τροχαία ή μη, πρέπει να διασφαλίσετε την ασφάλεια των παιδιών σας μέσα στο αυτοκίνητο.

Απαράδεκτο το 2019, να βλέπουμε παιδιά να μεταφέρονται στην αγκαλιά του γονέα, έστω κι αν πρόκειται για μικρή απόσταση. Πριν μια εβδομάδα οδηγούσα με κατεύθυνση Καρπενήσι προς Λαμία κι ένα 'μερακλής' πατέρας είχε το νήπιο του στην αγκαλιά του να οδηγεί κι ανερχόντουσαν τον Τυμφρηστό.

Μια στιγμή μπορεί να αλλάξει τα πάντα!

Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς της Ε.Ε και της Αμ. Ακαδ. Παιδίατρων που δημοσιεύθηκαν τον Μάρτιο του 2011 τα βρέφη / νήπια πρέπει να ταξιδεύουν σε κάθισμα που βλέπει προς τα πίσω για όσο το δυνατό περισσότερο διάστημα και εν πάση περιπτώσει όχι λιγότερο από 2 χρόνια. Σε κάποιες χώρες έχει καθιερωθεί η πρώτη 5ετία ζωής. Μπορούν να αρχίσουν να ταξιδεύουν σε κάθισμα που βλέπει μπροστά όταν το κεφάλι τους είναι πιο ψηλά από το πάνω μέρος του καθίσματος, ή όταν βάρος τους υπερβαίνει το βάρος για το οποίο είναι κατασκευασμένο το κάθισμα. (Δεν πειράζει αν τα πόδια τους είναι λυγισμένα).

Τύποι παιδικών καθισμάτων για το αυτοκίνητο.

1. Κάθισμα που βλέπει προς τα πίσω (βρεφική ηλικία 0-12 μηνών)

Όλα τα βρέφη πρέπει να ταξιδεύουν σε καθίσματα που βλέπουν προς τα πίσω μέχρι την ηλικία των 12 μηνών ή μέχρι το βάρος τους να είναι 10 κιλά. Εάν ένα παιδί είναι πάνω από 10 κιλά πριν την ηλικία των 12 μηνών θα πρέπει να συνεχίσει να ταξιδεύει σε κάθισμα που βλέπει προς τα πίσω μέχρι να γίνει 12 μηνών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στο μπροστινό και στο πισινό κάθισμα με κλίση 45 μοίρες.

Υπάρχουν δύο ειδών παιδικά καθίσματα που βλέπουν προς τα πίσω.

Αυτά που είναι κατασκευασμένα για να βλέπουν μόνο προς τα πίσω και αυτά που μετατρέπονται και βλέπουν και προς τα εμπρός για μεγαλύτερες ηλικίες. Και τα δύο είναι μικρά και φέρουν χειρολαβές για εύκολη μεταφορά του παιδιού.

Χρησιμοποιούνται μέχρι τα παιδιά να φθάσουν τα 10-15 κιλά ανάλογα με το μοντέλο.

Αρκετά παιδικά καθίσματα έχουν ειδική βάση η οποία μπορεί να παραμείνει μόνιμα στο αυτοκίνητο. Το κάθισμα κλειδώνει σε εδική υποδοχή της βάσης και έτσι δεν χρειάζεται να τοποθετείτε τη βάση του κάθε φορά που ταξιδεύετε.

2. Μετατρεπόμενο κάθισμα (νηπιακή-προσχολική ηλικία)

Αρκετά από τα κλασικά καθίσματα που βλέπουν προς τα πίσω μπορούν να μετατραπούν σε καθίσματα που βλέπουν προς τα εμπρός για παιδιά πάνω από 12 μηνών ή πάνω από 10 κιλά αφού ακολουθήσετε τα εξής βήματα:

 - Μετακινήστε τις ζώνες του καθίσματος στις ψηλότερες σχισμές ούτως ώστε να είναι στο ύψος ή πάνω από τους ώμους του παιδιού σας.

 - Μετακινήστε τη θέση του καθίσματος από την πλαγιαστή στην όρθια θέση. Ακολουθήστε τις οδηγίες του κατασκευαστή.

 - Βεβαιωθείτε ότι έχετε περάσει τις ζώνες του αυτοκινήτου δια μέσου των προσθίων σχισμών του καθίσματος όπως αναφέρεται στις οδηγίες του κατασκευαστή

3. Κάθισμα που βλέπει μπροστά (νηπιακή-προσχολική ηλικία)

Όταν το παιδί σας φθάσει στην ηλικία των 12 μηνών ή τα 10 κιλά είναι αρκετά μεγάλο και μπορεί να ταξιδεύει καθιστό βλέποντας μπροστά. Το κάθισμα που βλέπει προς τα εμπρός φέρει πλευρική προστασία για το κεφάλι, μένει μόνιμα στο αυτοκίνητο και προσφέρεται και για μεγάλα ταξίδια. Τα πιο πολλά φέρουν μηχανισμό που επιτρέπει στο κάθισμα να γίνεται πιο πλαγιαστό για πιο μακρινά ταξίδια ή όταν το παιδί θέλει να κοιμηθεί.

Χρησιμοποιείται για παιδιά από 10-18 κιλά, ή 12 μηνών μέχρι 5 χρονών.

Για την κατηγορία αυτή (1-5 χρονών ή 10-18 κιλά) μπορεί να χρησιμοποιηθούν συστήματα συγκράτησης των παιδιών νέας γενεάς βάσει του προτύπου Isofix (Κανονισμός 44 Φεβρουάριος 2004). Από τον Φεβρουάριο του 2006 όλοι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων είναι υποχρεωμένοι να εξοπλίζουν τα οχήματα τους με σύστημα Isofix.

Το σύστημα αυτό παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια τόσο κατά την τοποθέτηση όσο και σε περίπτωση σύγκρουσης και εγκαθίσταται στο αυτοκίνητο χωρίς να απαιτείται η χρήση των ζωνών ασφαλείας. Το σύστημα αποτελείται από 3 σταθερά σημεία πρόσδεσης αλλά το παιδικό κάθισμα θα πρέπει οπωσδήποτε να είναι συμβατό με το σύστημα. Γίνονται ενέργειες όπως το σύστημα εφαρμοστεί για όλες τις ηλικίες.

4. Ανυψωτικό κάθισμα (προσχολική-σχολική ηλικία)

Τα ανυψωτικά καθίσματα έχουν σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να ανυψώνουν το παιδί σε τέτοιο ύψος για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ζώνες του αυτοκίνητου όπως ακριβώς χρησιμοποιούνται από τους ενήλικες Αυτό σημαίνει ότι η πάνω ζώνη πρέπει να περνά από το μέσο του ώμου και του στήθους, η δε κάτω ζώνη από το πάνω μέρος των μηρών του παιδιού.

Τα καθίσματα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν στις ηλικίες των 4-8 ετών.

Κάθισμα που βλέπει μπροστά και μετατρέπεται σε ανυψωτικό (νηπιακή-προσχολική-σχολική ηλικία)

Αυτά τα καθίσματα φέρουν δικές τους ζώνες, πρέπει όμως απαραίτητα να ασφαλίζονται σφικτά στο κάθισμα του αυτοκινήτου. Χρησιμοποιούνται από την ηλικία των 12 μηνών μέχρι 4 ετών. Όταν το παιδί φθάσει τα 18-20 κιλά ή την ηλικία των 4 ετών οι ζώνες του καθίσματος αφαιρούνται και χρησιμοποιούνται οι ζώνες ασφαλείας του αυτοκινήτου, όπως ακριβώς στο ανυψωτικό κάθισμα.

5. Ανυψωτικά μαξιλάρια

Όπως και τα ανυψωτικά καθίσματα, χρησιμοποιούνται για παιδιά που έχουν μεγαλώσει, και χρησιμοποιούν τις ζώνες ασφάλειας του αυτοκινήτου. Προορίζονται για παιδιά βάρους 22 μέχρι 36 κιλών (ηλικίας περίπου 6–13 ετών). Πολλά από τα νέα αυτοκίνητα φέρουν ενσωματωμένα παιδικά καθίσματα στο μέσο του πίσω καθίσματος. (build in).

Παιδιά μέχρι την ηλικία των 13 ετών θα πρέπει να ταξιδεύουν πάντοτε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Σε περίπτωση που είναι απόλυτη ανάγκη να καθίσουν στο μπροστινό κάθισμα θα πρέπει να μετακινήσουν το κάθισμα του αυτοκινήτου όσο πιο μακριά μπορούν από τον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου και να φορέσουν τις ζώνες ασφαλείας. Από την ηλικία των 8-10 ετών ή το ύψος των 140 εκατοστών και άνω τα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιούν τις κανονικές ζώνες ασφαλείας του αυτοκινήτου.

Κανόνες ασφαλείας

►Χρησιμοποιείτε πάντοτε το κατάλληλο παιδικό κάθισμα στο αυτοκίνητο σας αρχίζοντας από τη μέρα που φεύγετε από το μαιευτήριο.

►Όλα τα παιδιά κάτω των 13 ετών πρέπει να κάθονται στο πίσω κάθισμα.

►Η πιο ασφαλής θέση είναι το μέσον του πίσω καθίσματος.

►Εάν έχετε δύο ή περισσότερα παιδιά πρέπει απαραίτητα να εφαρμόσετε ξεχωριστό κάθισμα για κάθε παιδί ανάλογα πάντοτε με το βάρος και τη ηλικία του όπως φαίνεται στη φωτογραφία.

►Μην αφήνετε το παιδί σας μόνο του στο αυτοκίνητο χωρίς επιτήρηση. Υπάρχει κίνδυνος θερμοπληξίας ή ατυχήματος.

► Μην αφήνετε το παιδί σας μέσα στο κάθισμα του αυτοκινήτου περισσότερο από μιάμιση ώρα. Σε μακρινά ταξίδια είναι καλύτερα να κάνετε ενδιάμεσους σταθμούς.

►Οι κλειδαριές ασφαλείας για τα παιδιά πρέπει πάντα να είναι ενεργοποιημένες.

►Η χειρότερη θέση για να ταξιδεύει το παιδί είναι στην αγκαλιά σας ή στα γόνατα σας στη θέση του συνοδηγού. Σε περίπτωση σύγκρουσης το παιδί θα στριμωχτεί μεταξύ του σώματος σας και του εσωτερικού του οχήματος με σοβαρότατο κίνδυνο για τη ζωή του. Ακόμα και αν χρησιμοποιείτε τη ζώνη ασφάλειάς σας το παιδί θα εκσφενδονιστεί από τα χέρια σας, όσο και αν προσπαθήσετε να το κρατήσετε. Μη το χρησιμοποιείται σαν αερόσακο.

►Να φοράτε πάντοτε την ζώνη ασφαλείας σας και επιμένετε να τη φορούν όλοι. Έτσι δίνετε το καλό παράδειγμα στα παιδιά σας.

►Μη φοράτε όμως τη ζώνη ασφαλείας γύρω σας μαζί με το παιδί σας ή να βάζετε τη ζώνη ασφαλείας γύρω από δύο παιδιά.

►Μην πιείτε ποτό εάν θα οδηγήσετε και μην οδηγήσετε αν έχετε πιει είτε έχετε παιδιά στο αυτοκίνητο σας είτε όχι.

►Μην κάνετε πράγματα που αποσπούν τη προσοχή σας (π.χ. χρήση κινητού τηλεφώνου)

►Τηρείτε πάντοτε το όριο ταχύτητας. Να θυμάστε πάντα ότι μια βίαιη πρόσκρουση με ταχύτητα 60 χιλ. την ώρα αντιστοιχεί με πτώση από τον 3ο όροφο ενός κτιρίου.

Οδηγώντας καθημερινά εδώ και 13 χρόνια, συναντώ πολύ συχνά στο δρόμο εικόνες σαν τις παρακάτω∙ γονείς (ή θείους ή νονούς ή παππούδες, τέλος πάντων, ενηλίκους) που μεταφέρουν παιδιά με το μηχανάκι ή τη μηχανή τους, χωρίς αυτά (τουλάχιστον) να φορούν κράνος και οδηγώντας εντελώς απρόσεχτα.

Κορυφαία δε όλων, τα τρικάβαλα ή τετρακάβαλα, στα οποία οι γονείς βάζουν ανάμεσά τους το παιδί ή τα παιδιά και ξεκινάνε με περηφάνια για τη βόλτα τους ή (ακόμα χειρότερα) για το σχολείο, που σημαίνει ότι πάνω στο δίκυκλο υπάρχουν και μια-δυο βαριές τσάντες τίγκα στα βιβλία.

Μα είναι τόσο δύσκολο να αντιληφθούν σε τι κίνδυνο εκθέτουν τα παιδιά τους;

Αν (ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΝ) είναι απολύτως απαραίτητο να μεταφέρετε το παιδί σας με μηχανάκι ή μηχανή, μην αμελείτε να του φοράτε το κράνος (κι όχι μόνο ο γονιός) και θα πρέπει να πόδια του να φτάνουν να πατήσουν σωστά στο μαρσπιέ και όχι να αιωρούνται ή αλλιώς να είναι τοποθετημένο σε ειδικό κάθισμα, κατάλληλο για την ηλικία του.

Προς Θεού, μην ανεβάζετε και άλλα παιδιά πάνω!!!

Επίσης απαγορεύεται η μεταφορά βρεφών!!!

Δεν χρειάζεται να επικαλεστώ το νόμο και το αυτόφωρο τη στιγμή που μιλάμε για ζητήματα ζωής και θανάτου.

ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ κι ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ: 1η αιτία θανάτου στα παιδιά τα ατυχήματα (τροχαία ή μη)!!!

Κρατήστε τα μωρά σας ασφαλή ενώ κοιμούνται

Κρατήστε τα μωρά σας ασφαλή ενώ κοιμούνται

Τα μωρά μερικές φορές μπαίνουν σε επικίνδυνες  συνθήκες ενώ κοιμούνται, είτε λόγω άγνοιας των γονέων, είτε λόγω κακής ενημέρωσης από εμάς τους παιδίατρους, είτε για πολλούς άλλους λόγους (π.χ. γιαγιά: «εσείς τι πάθατε; Μια χαρά δεν μεγαλώσατε»). Δεδομένου ότι κοιμούνται τον περισσότερο χρόνο του 24ώρου, είναι σημαντικό να τα κρατήσετε όσο το δυνατόν πιο ασφαλή. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να μειώσετε τον κίνδυνο.

Συμβουλές για έναν πιο ασφαλή ύπνο

Ορισμένες προδιαγραφές κατά τον ύπνο δεν είναι ασφαλείς. Μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο αιφνιδίου βρεφικού θανάτου ή ατυχημάτων. Για να διατηρήσετε το μωρό σας ασφαλές ενώ κοιμάται:

ü  Τοποθετήστε το μωρό σας σε ύπτια θέση (η πλάτη να ακουμπά το στρώμα - ανάσκελα)  για να κοιμηθεί, όχι σε πρηνή (μπρούμυτα) ή στο πλάι.

ü  Μην αφήνετε κανέναν να καπνίζει στο ίδιο δωμάτιο με το μωρό σας.

ü  Μην κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι με το μωρό σας, ειδικά εάν έχετε πιει αλκοόλ, παίρνετε φάρμακα ή εάν είστε καπνιστής.

ü  Ποτέ μην κοιμάστε με το μωρό σας σε καναπέ ή πολυθρόνα.

ü  Μην ντύνετε υπερβολικά το μωρό σας.

ü  Κρατήστε το κεφάλι του μωρού σας ακάλυπτο. Μην σκεπάζετε με πανάκια το πρόσωπο του μωρού σας. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ. Επανεισπνέουν το διοξείδιο του άνθρακα και κινδυνεύουν από ασφυξία. Η κουβέρτα τους πρέπει να τα καλύπτει όχι ψηλότερα από τους ώμους τους. Καλύτερα κοιμήστε τα σε υπνόσακο

ü  Τοποθετήστε το μωρό σας  ούτως ώστε τα ποδαράκια του να ακουμπούν το κάτω μέρος της κούνιας.

ü  Το ασφαλέστερο μέρος για το μωρό σας να κοιμάται στο δικό του ασφαλές χώρο στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς για τους πρώτους 6 έως 12 μήνες (Ιδανικά η κούνια πρέπει να είναι κολλημένη με το κρεβάτι των γονιών).

ü  Θηλάστε το μωρό σας.

Τοποθετήστε το μωρό σας ανάσκελα για να κοιμηθεί

Βάλτε το μωρό σας σε ύπτια θέση (ανάσκελα - η πλάτη να ακουμπάει στο στρώμα) με το κεφαλάκι στο πλάι για να κοιμηθεί. Αυτό θα μειώσει τον κίνδυνο αιφνιδίου βρεφικού θανάτου (SIDS). Δεν είναι τόσο ασφαλές για τα μωρά να κοιμούνται στο πλάι ή μπρούμυτα. Όταν το μωρό σας αποκτήσει πλέον τον έλεγχο του σώματος του αφήστε το να κοιμηθεί όπως θέλει. Δηλαδή τοποθετείστε το όπως πρέπει, άλλα κατά τη διάρκεια του ύπνου, αν γυρίσει μόνο του αφήστε το.

Οι κίνδυνοι όταν κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι

Το ασφαλέστερο μέρος για το μωρό σας να κοιμάται για τους πρώτους 6 έως 12 μήνες είναι ο δικός του ασφαλής χώρος στο ίδιο δωμάτιο μαζί σας (Ιδανικά η κούνια πρέπει να είναι κολλημένη με το κρεβάτι των γονιών).

Μην μοιράζεστε ένα κρεβάτι με το μωρό σας, ιδιαίτερα αν εσείς ή ο σύντροφός σας:

Ø  Είστε καπνιστές (ανεξάρτητα από το πού ή όταν καπνίζετε και ακόμα κι αν δεν καπνίζετε ποτέ στο κρεβάτι)

Ø  έχετε πιει πρόσφατα αλκοόλ

Ø  έχετε πάρει φάρμακα ή φάρμακα που σας κάνουν να κοιμηθείτε πιο έντονα

Ø  αισθάνεστε πολύ κουρασμένοι

Οι κίνδυνοι αυξάνονται επίσης εάν το μωρό σας:

Ø  ήταν πρόωρο (γεννήθηκε πριν από 37 εβδομάδες), ή

Ø  ζύγιζε λιγότερο από 2,5 κιλά όταν γεννήθηκε

Μην αφήνετε κανέναν να καπνίζει στο ίδιο δωμάτιο με το μωρό σας

Κανείς δεν πρέπει να καπνίζει στο σπίτι, συμπεριλαμβανομένων των επισκεπτών, ούτε κάτω από τον απορροφητήρα ή το τζάκι. Όποιος χρειάζεται να καπνίσει πρέπει να πάει έξω. Μην πάρετε το μωρό σας σε μέρη που καπνίζουν. Αν είστε καπνιστής/-στρια, μοιράζοντας ένα κρεβάτι με το μωρό σας αυξάνεται τον κίνδυνο αιφνιδίου βρεφικού θανάτου.

Μην ντύνετε υπερβολικά το μωρό σας

Τα μωρά ελέγχουν τη θερμοκρασία τους κυρίως μέσω του προσώπου τους. Ο καλύτερος τρόπος να σταματήσετε την υπερθέρμανση είναι να τα τοποθετήσετε ανάσκελα με το κεφάλι και το πρόσωπο ακάλυπτο. Δεν χρειάζεται να παρακολουθείτε τη θερμοκρασία του δωματίου - θα πρέπει να είναι σε θερμοκρασία που είναι άνετη για εσάς τη νύχτα - αλλά βεβαιωθείτε ότι το μωρό σας είναι ντυμένο κατάλληλα.

Ø  Το στήθος τους θα πρέπει να είναι ζεστό. Εάν το μωρό σας ιδρώνει ή έχει ένα κόκκινο πρόσωπο, βγάλτε μερικά από τα σκεπάσματα. Μην ανησυχείτε αν τα χέρια ή τα πόδια του μωρού σας είναι δροσερά. Αυτό είναι φυσιολογικό.

Ø  Είναι ευκολότερο να ρυθμίσετε τη θερμοκρασία χρησιμοποιώντας ελαφρές κουβέρτες. Θυμηθείτε ότι μια διπλωμένη κουβέρτα μετράει ως δύο κουβέρτες. Το πιο σωστό είναι να χρησιμοποιήσετε ένα υπνόσακο με μανίκια ή οπές και χωρίς κουκούλα.

Ø  Ακόμη και το χειμώνα, τα περισσότερα μωρά που δεν είναι καλά ή πυρέσσουν δεν χρειάζονται επιπλέον ρούχα.

Ø  Τα μωρά δεν πρέπει ποτέ να κοιμούνται με ένα μπουκάλι ζεστού νερού ή με ηλεκτρική κουβέρτα, δίπλα σε ένα καλοριφέρ, θερμαντήρα ή φωτιά ή σε άμεση ηλιοφάνεια.

Ø  Βεβαιωθείτε ότι το κεφάλι του μωρού σας δεν καλύπτεται από τα κλινοσκεπάσματα ενώ κοιμάται.

Μην καλύπτετε το προσωπάκι του μωρού σας

Μην βάζετε πανάκια στα μούτρα τους για να κοιμηθούν. Είναι μια κακιά συνήθεια που εσείς τους έχετε επιβάλει για να κοιμηθούν. Κινδυνεύουν από ασφυξία λόγω επανεισπνοής διοξειδίου του άνθρακα.

Ø  Για να αποτρέψετε το μωρό σας να μπει κάτω από τα καλύμματα, τοποθετήστε τα έτσι ώστε τα ποδαράκια του να ακουμπούν στο κάτω μέρος της κούνιας ή του λίκνου.

Ø  Κάνετε τα καλύμματα επάνω ώστε να μην φτάνουν ψηλότερα από τους ώμους. Στερεώστε τα καλύμματα με ασφάλεια ώστε να μην μπορούν να γλιστρήσουν πάνω από το κεφάλι του μωρού.

Ø  Χρησιμοποιήστε ένα στρώμα μωρού που είναι σταθερό, επίπεδο, καλά τοποθετημένο.

Ø  Μην χρησιμοποιείτε σφήνες, λούτρινα, μαξιλάρι,  φωλιές μωρών ή βάτες.

Φάσκιωμα

Το φάσκιωμα του μωρού σας μπορεί να είναι ένας χρήσιμος τρόπος για να τα βοηθήσει να παραμείνουν κοιμισμένα στην πλάτη τους, αρκεί:

ü  το περιτύλιγμα πρέπει να είναι σταθερό αλλά όχι πολύ σφιχτό

ü  βεβαιωθείτε ότι το στήθος και τα ισχία του μωρού σας έχουν χώρο για επέκταση

Ασφαλής υπνόσακος για βρέφη

Οι υπνόσακοι για βρέφη μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου αιφνιδίου βρεφικού θανάτου και επίσης να εμποδίσουν τους βραχίονες και τα πόδια να παγιδευτούν στα κάγκελα ή τα κενά της κούνιας.

Ένας ασφαλής υπνόσακος είναι κατασκευασμένος κατά τέτοιο τρόπο ώστε το μωρό να μην μπορεί να γλιστρήσει μέσα ούτε και να καλυφθεί πλήρως. Ο υπνόσακος θα πρέπει να έχει το σωστό μέγεθος για το μωρό, με οπές (ή μανίκια) και χωρίς κουκούλα.

Όταν χρησιμοποιείτε υπνόσακο, βεβαιωθείτε ότι το μωρό είναι ντυμένο σύμφωνα με τη θερμοκρασία δωματίου και ότι δεν χρησιμοποιείτε επιπλέον σκεπάσματα. Αν χρειάζεται πρόσθετη ζεστασιά, μια ελαφριά κουβέρτα είναι συνήθως το μόνο που είναι απαραίτητο, αλλά φροντίστε να τοποθετήσετε την κουβέρτα σταθερά έτσι ώστε να μην μπορεί να οδηγήσει και να καλύψει το κεφάλι του μωρού κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Βρεφικές κούνιες

Είναι πολύ σημαντικό να βεβαιωθείτε ότι η βρεφική κούνια είναι ασφαλής και ότι ανταποκρίνεται στις κατευθυντήριες οδηγίες.

Βεβαιωθείτε ότι έχετε αφαιρέσει τα παιχνίδια, τα μαξιλάρια και τις βάτες από την κούνια έτσι ώστε το μωρό σας να μην μπορεί να πνιγεί ή να τα χρησιμοποιήσει ως βάση για να ξεφύγει.

Εάν χρησιμοποιείτε μια βρεφική κούνια, βεβαιωθείτε ότι όλα τα μέρη της είναι σε καλή κατάσταση λειτουργίας και έχετε τις σωστές οδηγίες για να την τοποθετήσετε σωστά.

            ΠΡΟΣΟΧΗ! Τα καθίσματα μεταφοράς προορίζονται μόνο για προσωρινή χρήση.

Στρώματα

Χρησιμοποιείτε μόνο το στρώμα ειδικά σχεδιασμένο για την κούνια. Ένα στρώμα που δεν ταιριάζει μπορεί να δημιουργήσει επικίνδυνα κενά που μπορούν να παγιδεύσουν το μωρό κατά τον ύπνο και να προκαλέσουν ασφυξία. Το στρώμα πρέπει να είναι σταθερό, καθαρό και σε καλή κατάσταση και να τοποθετείται επίπεδο (όχι κεκλιμένο ή ανυψωμένο).

Ø  Ποτέ μην τοποθετείτε επιπλέον στρώμα στο κρεβάτι. Ενώ το στρώμα που έρχεται με την κούνια μπορεί να φαίνεται λεπτό και άβολο σε σας, έχει σχεδιαστεί για την άνεση και την ασφάλεια των μωρών και των βρεφών.

Μαξιλάρια και επιπλέον κλινοσκεπάσματα

Τα μαξιλάρια δεν είναι απαραίτητα για τα μωρά - αυξάνουν τον κίνδυνο αιφνιδίου βρεφικού θανάτου επειδή μπορούν να καλύψουν το πρόσωπο του μωρού ή να προκαλέσουν υπερθέρμανση. Τα μεγαλύτερα μωρά μπορούν να σκαρφαλώσουν πάνω τους και να βγουν από την κούνια.

Κατά γενικό κανόνα, μην εισάγετε ένα μαξιλάρι έως ότου το παιδί σας αρχίσει να κοιμάται σε ένα κρεβάτι.

Μην αφήνετε τα παιχνίδια ή τα λούτρινα στο κρεβάτι.

Θέση της κούνιας

Ø  Τοποθετήστε την κούνια μακριά από σχοινιά κουρτινών, έτσι ώστε το μωρό σας να μην μπορεί να στραγγαλιστεί. Βεβαιωθείτε ότι τα κινητά διακοσμητικά είναι εκτός εμβέλειας.

Ø  Κρατήστε θερμάστρες ή ηλεκτρικές συσκευές μακριά από την κούνια για να αποφύγετε τον κίνδυνο υπερθέρμανσης, εγκαυμάτων και ηλεκτροπληξίας.

Εγκαίνια του Ιατρείου